Deel 1 gemist? Klik hier en lees alles over ons bezoek aan De Sousa Champagne in Avize.
14:00 uur De lunch bij La Gare in Le-Mesnil-sur-Oger was heerlijk, en zodra we hadden afgerekend was het tijd om weer op pad te gaan. We werden namelijk om 14:30 uur verwacht bij M. Marcoult Champagne in Barbonne-Fayel. Dit dorpje telt slechts 493 inwoners, en dat is geen typo: nog geen vijfhonderd mensen wonen in dit schattige dorpje tussen de wijngaarden ingeklemd.
Barbonne-Fayel ligt in de Côte de Sézanne, de ietwat minder bekende subregio van de Champagne die zich ten zuiden van de Côte des Blancs bevindt. Samen met de Côte des Bar, Vitryat en Montgueux vormen zij de minder bekende, maar daarom niet minder bekwame subregio’s van de Champagne. En voor ons het belangrijkste detail: M. Marcoult Champagne is hier gevestigd.
De verschillende cuvée's van M. Marcoult Champagne.
14:30 uur We werden warm onthaald door Florence Marcoult, eigenaresse van het bedrijf en eindverantwoordelijke op het gebied van marketing en relatiebeheer. Haar man Julien is de derde generatie van het bedrijf die de scepter zwaait in wijngaard en kelder, en heeft zich sinds zijn aantreden toegelegd op biologische druiventeelt en, niet onbelangrijk, een divers aanbod in verschillende stijlen, kleuren en smaakprofielen. Hun druiventeelt is HVE-gecertificeerd: Haute Valeur Environnementale, oftewel: een duurzame, milieuvriendelijke werkwijze om zo hun ecologische voetafdruk te minimaliseren.
In plaats van het gebruikelijke riedeltje bij een producentenbezoek (kennismaking, kelderbezoek, proeverij) hadden we een wel hele ongebruikelijke, unieke eerste activiteit: een rondje in het bedrijfsbusje door de wijngaarden. Deze bevinden zich namelijk allemaal in en rondom Barbonne-Fayel, en aangezien je daar in een kleine vijf minuten doorheen rijdt zijn ook de aangrenzende velden lekker dichtbij. Tijdens de tour lichtte Florence het een en ander toe met betrekking tot hun individuele wijngaarden: voor hun topwijnen (Les Gastronomiques, waarover later meer) gebruiken zij namelijk de oogst van individuele percelen, en dus maken de onderlinge verschillen juist het verschil tussen hun verschillende cuvée’s. De Fransen zouden de Fransen niet zijn als ze daar geen ondefinieerbaar, multi-interpreteerbaar begrip voor hadden bedacht: terroir.
Florence en Luuk bij de Macrêts wijngaard.
15:00 uur Na het rondje langs de velden (letterlijk) was het natuurlijk tijd om wat achtergrondinformatie over het bedrijf te weten te komen, onder het genot van hun productie. Met de Hestia Extra Brut hadden we eerder al kennis gemaakt: dat is ten slotte de wijn die ons op het spoor van Florence en Julien bracht. Deze basiscuvée bestaat uit 60% chardonnay en 40% pinot noir uit verschillende percelen. De basiswijn bestaat voor 50% uit reservewijn en heeft volledige malolactische omzetting ondergaan. Na de tweede vergisting op fles rijpt de wijn nog 36 maanden op zijn gistcellen. Voor de botteling wordt 5 gram dosage toegevoegd. Een prachtig visitekaartje met een droge smaak, een bak citrusfruit van de chardonnay en op de achtergrond mooie aroma’s van toast, brioche en zuivel.
Een mooie rosé Champagne mocht absoluut niet ontbreken in hun assortiment, en dus kregen we de Roséline te proeven: een blend van 50% chardonnay en 50% pinot noir. Het grootste deel van het pinot noirsap is kleurloos, maar 10% is afkomstig uit de Côte des Bars en wordt vervolgens gevinifieerd als rode wijn met herkomstbenaming Coteaux Champenois: hierdoor krijgt deze rosé zijn oranjeroze kleur. Het aandeel reservewijn is 40% en na de tweede vergisting op fles rijpt de wijn nog minimaal 24 maanden op de gistcellen. Met 6.5 gram per liter dosage is dit een iets zoetere Champagne dan de Hestia, maar nog steeds keurig binnen de lijntjes van de Brut-categorie. Een prachtige wijn met aroma’s van vers, rood fruit en hints van grapefruit met een pittige, frisse smaak en lange afdronk.
Dégustation.
Vervolgens gingen we door met de Orée: een Brut Nature van 80% chardonnay en 20% pinot noir. Van het aandeel chardonnay wordt zo’n 30% blootgesteld aan malolactische omzetting, wat de zuren ietwat in bedwang houdt en de wijn wat meer body geeft. Na de vergisting op RVS wordt er 50% reservewijn toegevoegd voordat de liqueur de tirage wordt toegevoegd. Na de tweede vergisting op fles rijpt de wijn nog 30 maanden op de gistcellen, om vervolgens 3 gram per liter dosage toe voegen. Een prachtige, strakdroge Champagne met een mooie balans tussen fris (citrus)fruit en een volle, rondere structuur.
Maken ze dan ook een cuvée van 100% chardonnay? Zeker: de B. Barbonne Extra Brut Blanc de Blancs. Dit is de topwijn in hun Bistronomiques-lijn, en voor een goede reden: de basiswijn vergist in RVS en ondergaat later tijdens de rijping 100% malolactische omzetting; vervolgens wordt er tot 50% van het geheel reservewijn aan toegevoegd, en rijpt de wijn na de tweede vergisting in de fles 30 maanden verder op het gistbezinksel. Met minder dan 3 gram per liter dosage was dit eveneens prachtig droog. Een waardige afsluiter van de Bistronomique-lijn, en nu werd het tijd voor het neusje van de zalm: de Gastronomiques-lijn.
Van de vier wijnen die onder de Gastronomiques-lijn vallen waren de Éphémère en de Bonnots helaas helemaal uitverkocht, en dus begonnen we met de Macrêts Blanc de Blancs Parcellaire Extra Brut. In tegenstelling tot de Bistronomqies-wijnen die we hiervoor hadden geproefd, vergist de basiswijn voor deze cuvée in eikenhouten vaten. Macrêts was een van de wijngaarden waar we langs reden tijdens onze rondleiding aan het begin van ons bezoek en betreft wijnstokken van minimaal 40 jaar oud, sommige zelfs 60 jaar oud. Terecht dat hier een ‘Parcellaire’ van wordt gemaakt dus, oftewel: een single vineyard botteling.
De vaten voor de Macrêts Blanc de Blancs en de ratafia.
De houtrijping van de basiswijn leidt tot een oxidatief karakter wat ons enorm beviel; deze Champagne is complex, spannend en onwijs gelaagd. Met een aandeel reservewijn van 50% en een rijping op de gistcellen van minimaal 48 maanden mag je natuurlijk ook wel iets bijzonders verwachten, en dat is zonder meer het geval. Ook deze Champagne is aan de droge kant met slechts 4.5 gram per liter dosage; een prachtige Champagne die wordt beschouwd als een van de twee paradepaardjes van Florence en Julien. Het tweede paradepaardje betreft…
De Carabins Blanc de Noirs Parcellaire: de grootste reden waarom we Julien en Florence een bezoekje aan wilden doen. Een Blanc de Noirs Champagne is namelijk lange tijd iets geweest wat niet tot ons assortiment behoorde, en dus waren we hier al een tijdje naar op bezoek. Ik kan alvast verklappen dat we nu niet meer verder hoeven te zoeken: de Carabins is van absoluut topniveau met een fantastische prijs/kwaliteitverhouding.
Zoals de Macrêts vernoemd is naar hun beste chardonnay-wijngaard, is Carabins vernoemd naar hun beste pinot noir-wijngaard. De wijnstokken in deze wijngaard zijn inmiddels ruim 50 jaar oud en profiteren van een zuid-oostelijke expositie op kalkbodems. De basiswijn voor deze cuvée wordt vergist én gerijpt in vaten van acaciahout, en ondergaat de malolactische omzetting tot 70%. Na de tweede vergisting rijpt de wijn nog minimaal 24 maanden op zijn gistbezinksel, waarna er een krijtdroge dosage wordt toegevoegd voor de botteling. We hebben het hier dan ook over een Brut Nature, en wel een van uitzonderlijk hoog niveau. De eerste inschrijving werd gedaan, en inmiddels zijn de flessen van de eerste levering alweer helemaal uitverkocht. Bestelling nummer twee is inmiddels gedaan…
We sloten af met twee ratafia’s: een mix van druivensap en gedistilleerde alcohol die wordt onttrokken uit de geperste druivenschillen en -pitten, vergelijkbaar met bijvoorbeeld floc de Gascogne en pineau de Charentes. Eindigen met iets zoets is natuurlijk nooit een slecht idee…
Voldaan en onder de indruk namen we afscheid van Florence en Julien. We zochten ons hotel op om even op te frissen en ons klaar te maken voor het diner bij Brasserie Le Jardin in Reims. Onze werkbezoeken waren nog niet ten einde: de volgende ochtend werden we verwacht bij Lehmann, een topproducent van (wijn-)glaswerk in Reims. Daarover meer in het derde en laatste deel.
